ανεξάρτητη ευαγγελική εκκλησία

"Τα μπαλώματα"

... κανένας δε βάζει για μπάλωμα σε παλιό ρούχο ένα καινούριο κομμάτι ύφασμα. Γιατί το μπάλωμα θα τραβήξει το παλιό ύφασμα και το άνοιγμα θα γίνει μεγαλύτερο... Ματθαίος 9:14-17
  Έχεις μπροστά σου έναν ετοιμόρροπο τοίχο και λες: "θα τον κάνω ...καινούργιο". Και τον ασπρίζεις με άφθονο ασβέστη. Και κει που παραφαίνεται η τρύπα, βάζεις λίγο αφρολέξ, έτσι να μην παραλλάζει από το άσπρισμα. Και στη μέσα και έξω ρωγμή, ρίχνεις και λίγο αριάνι. Και... ανεβαίνει το λυκόσκυλο του απέναντι γείτονα και ο τοίχος, σωριάζεται.
Εσύ δε, έχεις εισπράξει στο μεταξύ την αμοιβή σου. Και τα σωριάσματα σε κοιτάνε, χασκογελώντας.
Πώς εσύ ο άνθρωπος, νόμισες οτι το μπογιάτισμα αποτελεί στήριξη.
Οτι λίγη θρησκεία κάνει καλό. Οτι και μια-δυο νηστείες δεν βλάπτουν.
Οτι το παλιό ασκί μιας αμαρτωλής καρδιάς, μπορεί να κρατήσει μέσα του το δυνατό κρασί του "γύρνα και την άλλη".
Οτι το πολυγναμένο φαρισαικό πανωφόρι, θα βαστάξει το κασμήρι του "ευλογείτε αυτούς που σας καταριούνται".
Και δόστου στα μπαλώματα. Που εκτός των άλλων κολακεύουν και τον ανθρώπινο εγωισμό. Να, λίγη προσπάθεια εδώ, κάποιο συμπλήρωμα εκεί, να αυξηθούν οι καλές πράξεις, φρένο στις κακές σκέψεις, και, και, και.
Όμως, όχι. Κάτι τέτοιο δεν είναι Ευαγγέλιο. Ο Χριστός μας έφερε, ναι, το καινούργιο κρασί της άγιας Του διδασκαλίας και ζωής, όμως μας έφερε μαζί και το καινούργιο ασκί.
Την αναγέννηση. Το "καρδιά καθαρή χτίσε μέσα μου" (Ψαλμοί 51:10).
Νέα αναγεννημένη καρδιά και νέα ζωή, έτσι που "αμφότερα διατηρούνται" (εδάφιο17)