ανεξάρτητη ευαγγελική εκκλησία

Παράπονα στην έρημο

 Ούτε να γογγύζετε, όπως και μερικοί απ' αυτούς γόγγυσαν, και απωλέστηκαν από τον εξολοθρευτή άγγελο Α΄Κορ.10:10
 
Πόσο συχνά εκφράζουμε την δυσαρέσκειά μας; Πόσο εύκολα ξεχνάμε τις ευεργεσίες του Θεού στη ζωή μας και γογγύζουμε; 
Όταν γογγύζουμε γινόμαστε αγνώμονες
Η πρόσκαιρη ανάγκη σκίασε τις υπέροχες ενέργειες της φροντίδας και προστασίας του Θεού. Την θαυμαστή νεφέλη πού φώτιζε τον δρόμο και προστάτευε από τούς διώκτες. 
Όταν γογγύζουμε λησμονούμε τις ευεργεσίες του Θεού
Τα χείλη πού ύψωναν ύμνο ευχαριστίας και δοξολογίας γιά την διέλευση της Ερυθράς θάλασσας καί την καταστροφή των εχθρικών στρατευμάτων, τώρα γογγύζουν καί απειλούν. 
Όταν γογγύζουμε γινόμαστε κοντόφθαλμοι αντί να δούμε πίσω από τα γεγονότα, την πρόνοια, την δύναμη και τις επεμβάσεις του Θεού. 
Όταν γογγύζουμε γινόμαστε ολιγόπιστοι
Όταν η πίστη υποχωρήσει, τη θέση της καταλαμβάνουν η αμφιβολία καί ο φόβος. Τότε αρχίζει ο γογγυσμός όχι τόσο γι αυτά πού υποφέρουμε, αλλά για ότι χειρότερο φοβόμαστε πως θα μας συμβεί. 
Άλλη μια φορά ο Μωϋσής βρίσκεται αντιμέτωπος με τα εξαγριωμένα πλήθη πού ξεχνώντας την σωτήρια επέμβαση του Θεού στη ζωή τους, ξεπέρασαν κάθε φραγμό ευγνωμοσύνης καί αυτοσεβασμού καί απαιτούσαν με τη βία νερό.
«Δια τι λοιδορείτε κατ εμού; δια τι πειράζεται τον Κύριον;»
Άλλη μια φορά εντελώς αδύναμος υψώνει κραυγή προς τον Κύριο. Πως να σβήσεις τη δίψα τόσων ανθρώπων μέσα στην έρημο;
Πως να ικανοποιήσουμε τη δίψα πού αφυδατώνει και θανατώνει;
Πώς να πείσουμε μιά αμαρτωλή καρδιά να μετανοήσει; 
Ο Κύριος θα ανοίξει το δρόμο, Εκείνος θα δώσει λύσεις δικές του. Εκείνος θα μας οδηγήσει στην πέτρα πού πρέπει να κτυπηθεί. Εκείνος θα δώσει το νερό πού ξεδιψάει. Εκείνος θα κάνει το θαύμα. Εκείνος θα μας μάθει το μεγαλείο της πνευματικής Του παρουσίας.
«Εγώ θέλω σταθεί εκεί έμπροσθέν σου επί της πέτρας Χωρήβ».
 
 "Και ολόκληρη η συναγωγή των γιων Ισραήλ σηκώθηκε από την έρημο Σιν, ακολουθώντας τις οδοιπορίες τους, σύμφωνα με την προσταγή του Κυρίου, και στρατοπέδευσαν στη Ραφιδείν˙ όπου δεν υπήρχε νερό για να πιει ο λαός. Και μιλούσαν προσβλητικά ενάντια στον Μωϋσή, λέγοντας: Δώσε μας νερό για να πιούμε. Και ο Μωϋσής είπε σ' αυτούς: Γιατί μιλάτε προσβλητικά εναντίον μου; Γιατί πειράζετε τον Κύριο; Και ο λαός δίψασε εκεί για νερό˙ και ο λαός γόγγυζε ενάντια στο Μωϋσή, λέγοντας: Γιατί γίνεται αυτό; Μας ανέβασες από την Αίγυπτο, για να θανατώσεις εμάς, και τα παιδιά μας, και τα κτήνη μας με τη δίψα;
Και ο Μωϋσής βόησε στον Κύριο, λέγοντας: Τι να κάνω σε τούτον το λαό; Λίγο μένει να με λιθοβολήσουν.
Και ο Κύριος είπε στον Μωϋσή: Να περάσεις μπροστά από τον λαό, και να πάρεις μαζί σου από τους πρεσβύτερους του Ισραήλ· και το ραβδί σου, με το οποίο χτύπησες τον ποταμό, να το πάρεις στο χέρι σου, και να πας· δες, εγώ θα σταθώ εκεί μπροστά σου, επάνω στην πέτρα στο Χωρήβ, και θα χτυπήσεις την πέτρα, και θα βγει απ' αυτή νερό για να πιει ο λαός. Έτσι και έκανε ο Μωυσής μπροστά στους πρεσβυτέρους του Ισραήλ.
Και αποκάλεσε το όνομα του τόπου Μασσά, και Μεριβά, για την προσβολή των γιων Ισραήλ, και επειδή πείραξαν τον Κύριο λέγοντας: Είναι ο Κύριος αναμεταξύ μας ή όχι;  Έξοδος 17:1-8"