ανεξάρτητη ευαγγελική εκκλησία

Από το ημερολόγιο

 Ανάθεσε στον Κύριο τον δρόμο σου, και έλπιζε σ' αυτόν, κι αυτός θα ενεργήσει· Ψαλμός 37:5

Το σπασμένο παιχνίδι
Ο μικρούλης κλαίει, σφίγγοντας μέσα στα χεράκια του τα κομμάτια του αγαπημένου του αυτοκινήτου. «Σε παρακαλώ μαμά, φτιάξε μου το!» Με μια ματιά η μητέρα καταλαβαίνει τι έχει γίνει: οι ρόδες έχουν βγει από τη θέση τους. Είναι απλό! «Μπορώ να το φτιάξω, αλλά πρέπει να μου δώσεις τα κομμάτια». Το παιδί δίνει το αυτοκινητάκι, μα εξακολουθεί να κρατάει τις ρόδες. «Αγάπη μου, πρέπει να μου δώσεις ΟΛΑ τα κομμάτια, αλλιώς πώς θέλεις να το φτιάξω;» Τελικά ο μικρός ανοίγει τα χεράκια του και δίνει τις ρόδες, που μπήκαν στη θέση τους αμέσως και το επόμενο λεπτό χαμογελάει τρισευτυχισμένος.
Μήπως κι εμείς δεν κάναμε κάποιες φορές το ίδιο; Πήγαμε πονεμένοι στον Κύριο παρακαλώντας Τον να κολλήσει τα σπασμένα κομμάτια της ζωής μας, να επιδιορθώσει τις ζημιές μας, να τακτοποιήσει τα προβλήματά μας. Μέσα μας όμως είχαμε προκαθορισμένη την απάντηση και με ποιο τρόπο θα ενεργούσε Εκείνος. Αλλά όπως ακριβώς η μητέρα δεν μπορούσε να βοηθήσει το παιδάκι της, όσο εκείνος δεν την εμπιστευόταν απόλυτα, το ίδιο και ο Θεός, δεν μπορεί να κάνει τίποτα, εξαιτίας της επιμονής μας. Όσο πιο πολύ ανακατευόμαστε στα σχέδιά Του και στις ενέργειές Του, τόσο πιο πολύ Τον εμποδίζουμε. Όσο πιο έντονα οργανώνουμε μόνοι μας τη ζωή μας κι όσο πιο πολλές ιδέες δικές μας Του προτείνουμε, τόσο πιο πολύ καθυστερούμε τη σοφία Του και την αγάπη Του να ξετυλίξουν τα θαύματά Του στη ζωή μας. Ας σταματήσουμε να προσκολλόμαστε στα φτωχά υπόλοιπα ενός παρελθόντος που δεν μπορούμε να διορθώσουμε, ας εγκαταλείψουμε τις μάταιες και άκαρπες προσπάθειες, για να εμπιστευτούμε τέλεια κι ολοκληρωτικά σ’ Εκείνον.
Κύριέ μου, πόσο όλα αλλάζουν όταν Εσύ φανερώνεις το πρόσωπό Σου! Αλλάζεις την ίδια μου την καρδιά κι όλα τα βλέπω με άλλα μάτια! Πράγματα τόσο δύσκολα σ’ εμένα, γίνονται τόσο απλά στα χέρια Σου!