ανεξάρτητη ευαγγελική εκκλησία

Από το ημερολόγιο

 Όταν διαβαίνεις μέσα από τα νερά, θα είμαι μαζί σου· και όταν περνάς μέσα από τα ποτάμια, δεν θα πλημμυρίζουν επάνω σου· όταν περπατάς μέσα από τη φωτιά, δεν θα καείς ... Επειδή, εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου, ο Σωτήρας σου·... Ησαΐας 43:2-3

Στο χειρουργικό τραπέζι
Μια σοβαρή και επείγουσα περίπτωση ανάγκασε τους γιατρούς να μαζευτούν εκτάκτως στο χειρουργείο. Μια ομάδα βοηθών ετοίμαζαν μια νέα γυναίκα, που ήταν ξαπλωμένη στο χειρουργικό τραπέζι. Ο αναισθησιολόγος έσκυψε προς το μέρος της και της έδωσε κάποιες συμβουλές: «Αναπνέετε κανονικά και μετρήστε αργά...» «Θα προτιμούσα, αν αυτό δεν σας πειράζει, να απαγγείλω τον 23ο Ψαλμό». Έκπληκτος και συγκινημένος ο γιατρός της απάντησε: «Βεβαίως, κυρία μου, θα ήθελα κι εγώ να τον ακούσω». «Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου, δεν θέλω στερηθή ουδενός... Και εν κοιλάδι σκιάς θανάτου εάν περιπατήσω, δεν θέλω φοβηθή κακόν, διότι Συ είσαι μετ’ εμού...» Η φωνή χαμήλωσε κάτω από την επήρεια του αναισθητικού. Οι τελευταίες λέξεις ακούστηκαν σαν ψίθυρος: «...Βεβαίως χάρις και έλεος θέλουσι με ακολουθή πάσας τας ημέρας της ζωής μου, και θέλω κατοικεί εν τω οίκω του Κυρίου εις μακρότητα ημερών».
Αυτό ήταν το μυστικό της άρρωστης, από όπου αντλούσε ειρήνη και εμπιστοσύνη. Γνώριζε προσωπικά τον Ιησού Χριστό, Τον είχε Ποιμένα της και μπορούσε να αναπαύεται πάνω Του. Στα χέρια Του άφηνε την έκβαση της εγχείρησης. Όσες μέρες θα της χάριζε Εκείνος ακόμη στη γη, θα ήταν ο Ίδιος μαζί της. Και όταν αυτές θα τελείωναν, θα ήταν εκείνη μαζί Του εκεί ψηλά για πάντα. Γιατί λοιπόν να ανησυχούσε;

Κύριέ μου, το ξέρω πως πάντοτε είσαι μαζί μου, μα να, μερικές φορές βλέπω βουνά μπροστά μου και σκοτάδια και λυγίζω. Δώσε μου πάντα να έχω την πίστη, την αίσθηση της παρουσίας Σου στη ζωή μου, να Σε εμπιστεύομαι απόλυτα. Να είσαι ο Ποιμένας μου, να με οδηγείς σ’ αυτή τη γη και να με πάρεις κοντά Σου για πάντα.